—Karbon kimyası doğada en yoğun bilinen element olan C (karbon) atomunu ve onun özelliklerini incelemekle başlamıştır.

—Karbon elementinin en yoğun olarak canlılar ve canlı kalıntılarında (fosil) bulunmasıyla beraber organik (canlı)  kimyası adını almıştır.

—Organik kimya temel olarak çok detaylı çalışma alanlarına sahiptir.

—Tarih içerisindeki gelişmeye paralel olarak organik kimya çalışma alanları arasında şunları sayabiliriz:

1.canlı yapısında yer alan organik bileşiklerin yapı ve özelliklerini belirlemek,

2.organik bileşiklerin sentez ve yıkım mekanizmalarını belirlemek,

3. canlı metabolizmasında bulunan organik bileşiklerin hücre, doku, genetik materyal açısından molekül özelliklerine açıklama getirmek,

4. Supramoleküler yapılarda yer alan supramoleküler ve heterosiklik yapıları belirlemek.

​

—Biyokimya, organik kimyanın bir dalı olarak gelişmiştir ve bu dal genellikle "fizyolojik kimya" olarak anılmıştır.

• —"Biyokimya" terimi 1903 yılında Neuberg tarafından Yunanca bios (=hayat) ve chymos (=meyve suyu) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

• —Biyokimyadaki en eski bilimsel çalışmalardan biri, Justus von Liebig tarafından 1842'de yayınlanan "Organik Kimya Kitabı ve Fizyoloji ve Patolojiye Uygulamaları“dır.

• —"Fizyolojik Kimya Ders Kitabı", Fransa'daki Strausbourge Üniversitesi'nde Fizyolojik Kimya Profesörü olan Felix HoppeSeyler (1825–95) tarafından 1877'de yayımlanmıştır.

—

Biyokimya, biçimsel olarak, yaşamın temel kimyası ile ilgilenen, yani canlı sistemin yapısını ve fonksiyonlarını kimyasal bakımdan inceleyen bir bilim dalı olarak tanımlanır.

​

—Canlı sistemlerin yapısal ve fonksiyonel birimi hücre olduğundan, biyokimyanın fonksiyonel tanımı “canlı hücrelerin kimyasal yapı taşlarını ve bunların katıldığı reaksiyonları inceleyen bilim dalı” olarak ifade edilmiştir.

​

UYARI: güncellemeler devam etmektedir